Μεσημέρι κτύπησε χθες το τηλέφωνο του Χάρη Γεωργιάδη. Ο αριθμός του φάνηκε γνώριμος. Ήταν από το εξωτερικό. Προσπάθησε να θυμηθεί σε ποιον ανήκε. Ταρακούνησε το κεφάλι του, έτριψε τα αφτιά του, μπας και του ‘ρθει η φλασιά, αλλά μάταια. Λείπει και η Σάβια από το υπουργείο, που θα μπορούσε να την ρωτήσει… Στην τρίτη συνεχόμενη φορά που κτύπησε το τηλέφωνο, αποφάσισε να το απαντήσει. Μια γυναικεία φωνή ακούστηκε: «Γεια σου Χάρης, τι κάνεις, καιρό να τα πούμε», του είπε, στα αγγλικά βεβαίως. Ο Χάρης ανασηκώθηκε. Η φωνή του ήταν πολύ γνωστή. Η χροιά της, μάλιστα, του προκάλεσε μια ανατριχίλα, παρ’ όλο ότι δεν είχε καταλάβει ποια ακριβώς ήταν. Με δισταγμό ρώτησε: «Ποια μιλά;». Η απάντηση μετέτρεψε την ανατριχίλα σε τρέμουλο, λες και τον είχε κτυπήσει ηλεκτρικό ρεύμα. «Ντέλια Βελκουλέσκου»!.
 
Χάθηκε η γη από τα πόδια του Χάρη. Προσπάθησε να μιλήσει αλλά η γλώσσα του, λες και είχε χαθεί. Κάποια στιγμή μπόρεσε να ψελλίσει κάτι. «Γεια σου Ντέλια, τι κάνεις; Τι έκπληξη είναι αυτή…», της είπε. Η κυρία Δρακουλέσκου (συγγνώμη, Βελκουλέσκου ήθελα να πω) του αποκάλυψε τον λόγο του τηλεφωνήματος. «Θα κατεβώ στην Κύπρο ξανά», του είπε. Κόκαλο ο Χάρης. «Γιατί; Θα έρθεις για διακοπές;», ρώτησε με μια κρυφή ελπίδα. Η απάντηση, ωστόσο, δεν άφησε περιθώρια: «Όχι Χάρης, με στέλνουν από τις Βρυξέλλες ξανά. Θα μείνω μέχρι τον Φεβράρη». Κρύος ιδρώτας έλουσε τον Χάρη. «Μα, αφού το μνημόνιο τελείωσε», τόλμησε να πει.
 
Η Ντέλια άρχισε να τον κατακεραυνώνει. «Χάρης, μα νομίζετε δεν βλέπουμε τι κάνετε; Σας προειδοποιήσαμε ότι η οικονομία σας είναι ακόμη σε κρίσιμη φάση. Κι εσείς μας φτύσατε. Μας είπες ότι δεν ξέρουμε τι λέμε και ότι τα δικά σου νούμερα άλλα λένε. Πας καλά Χάρης; Και με Χριστόφιας λέγαμε να προσέχουν και μας απαντούσαν ότι εκείνοι ξέρουν καλύτερα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Βλέπουμε τι κάνετε Πρόεδρος κι εσύ. Θέλουν οι νοσοκόμοι αυξήσεις, λέτε ναι. Θέλουν οι γιατροί αυξήσεις, λέτε ναι. Θέλει Χατζηπέτρος να μην πληρώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι ΓεΣΥ, δεν λέτε όχι», είπε η Ντέλια. «Αυτός Χατζηπέτρος, μόλις έρθω τον θέλω σε ένα δωμάτιο μόνο του να του πω δυο κουβεντούλες, γιατί κόλλησε στη δεκαετία του ’90». «Μα…», πήγε να πει κο Χάρης, αλλά η Ντέλια, δεν τον άφησε. «Μάθαμε ότι θα ανεβούν κι άλλοι στο Προεδρικό, Χάρης. Αστυνομικοί, δάσκαλοι, καθηγητές για να ζητήσουν χρήματα. Και ξέρουμε ότι Πρόεδρος σας είπε λέτε όλο «ναι». Του έμεινε σύστημα από το 2004 φαίνεται… Άκου Χάρης, κυρία Λαγκάρντ και κύριος Ντάισελμπλουμ, είπαν να έρθω και να μην φύγω μέχρι τις προεδρικές εκλογές. Κομμένα όλα Χάρης. Έξι ολόκληρους μήνες σου έκανα μαθήματα να μάθεις να το λες, «δεν θα συνεχίσουμε με αυτά που ξέραμε». Και το ξέχασες τόσο εύκολα…», φώναξε με τη σκληρή φωνή της. Εκείνη που ψάρωνε τους πάντες όταν πρωτοήρθε στο νησί μας.
 
Μόλις η Ντέλια έκλεισε, ο Χάρης πήρε στο Προεδρικό. «Πρόεδρε, μας έρχεται η Ντέλια…», πρόλαβε να πει. Άκουσε τότε θορύβους, ντανγκ, ντουνγκ, ντανγκ... Ο Χάρης δεν τόλμησε να πει τίποτα άλλο. Πήρε τον Βίκτωρα να μάθει τι έγινε. Εκείνος του είπε ότι τρέχει να αγοράσει καινούργια τασάκια διότι τα έσπασε όλα… Η περιγραφή είναι φανταστική, αλλά θα μπορούσε να ήταν και πραγματική. Κυρίως είναι απόλυτα χρήσιμη. Διότι με το ρυθμό που έχουμε ξεφύγει, μέχρι τον Φεβράρη ένα νέο μνημόνιο φαντάζει πιθανότατο!  
 
Υ.Γ.: Ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος κάλεσε χθες τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην προκαλούν σε σχέση με το κούρεμα καταθέσεων, υπενθυμίζοντας ότι είχαν απορρίψει καλύτερη πρόταση κουρέματος. Βίκτωρα, καλύτερα μην προκαλείς εσύ. Το θέμα είναι αν θα εκτελεστεί κάποιος δια απαγχονισμού ή δια πυροβολισμού; Σημασία έχει ότι κάποιος είχε δεσμευτεί ότι δεν θα γινόταν εκτέλεση...